مجله پیشماره و دانشجویان شهر کالگری
در فرنگ بسیار مشکل است که مجله ایی چاپ کرد که هم شکل و شمایل خوبی داشته و هم با محتوی باشد. مجلات فارسی زبان در اینور آب بسیارند و تعداد کمی بمانند مجله بررسی کتاب٬ به همت مجید روشنگر با کیفیت و خواندنی هستند. متاسفانه یک سری مجله که تعداد آنها در این سو هم کم نیست وجود دارد که بیشتر حاوی تبلیغات برای چلوکبابی ها با رقص شرقی (درحقیقت عربی) و یا فروش مسکن و موبایل و خاربار فروشی و غیرهُم می باشند. اما از آن اسفناکتر مقالاتی است که در حقیقت برای پر کردن لابه لای تبلیغات می باشند.این مقالات به قلم غیر متخصصین درباره موضوع “فرهنگی” مورد بحص نوشته شده اند و بیشتر اوقات در رابطه با ایران بهترین دسته از آنها دستور دست پخت قرمه سبزی و یا فسنجان می باشد.
هفته پیش در شهر کالگری کانادا مهمان برای سخنرانی بودم و در حدود 50 یا 60 نفر از ساعت 10 صبح تا 5 بعد از ظهر به حرف های بنده درباره فروپاشی سلسله ساسانی و آمدن اعراب و اسلام به ایران به بنده گوش دادند (چه استقامتی!). در زمان اقامت دانشجویان آن دانشگاه مجله ایی را بنام پیشماره به من دادند که تمام زحمت تهیه مقاله ها و عکسها و خرج چاپ راخود به عهده داشتند. البته این مجله نیز یک تبلیغ داشت٬ اما بصورت زیبایی در پشت جلد و شکیل گنجانده شده بود و هیچ سیخ کبابی یا زن عریانی در حال غر دادن در میان صفحات مجله نبود. به خودم گفتم چه خوب که در فرنگ جوانانی هستند که می توانند اینچنین کنند.
البته باید گفت که بیشتر این جوانان فقط چند سالی است که از ایران به بلاد کفر آمده اند. آنچه پیشماره را جذاب می کند (بغییر از اینکه عکس خودم هم در آن بود٬ اما اهمیت آن چیز دیگری است!)٬ مقالات نوشته شده که سنگین و گاه انتقادی بود. برای مثال یک مقاله بلند و خوب درباره محسن نامجو و کار و کنسرت او درشهر کالگری نوشته شده بود. با اینکه بنده طرفدار کار نامجو هستم٬ انتقاد این نویسنده محترم را بخوبی درک کردم. قصمت هنری آن و مقالات و گذارش درباره شعرا و منتقدین و محققین تاریخ سینما ایران و مباحث سیاسی بصورت علمی آن٬ همه و همه در این مجله خوب درج کرده بود. باید به این جوانان تبریک گفت.
تورج دریایی
